|
haar woorden spreken leegte
haar ogen, weinig eer
de handen grijpen begeerte
de nodige rook naar de keel
zijn handen over tafel
nemen zwijgend droog brood
tanden dansen doelloos
over de lippen geen woord
zij verlaat haastig de scene
de ochtend ontrolt zijn kleur
en zonder dat licht te zien schijnen
vlucht de gewoonte uit de deur
het decor toont nu gangen en zalen
zijn stappen gedempt door stof
geen tijd om in tekst te verdwalen
hij werkt zicht diep in zijn rol
haar personage weerspiegelt in wanden
grijsheid die eindeloos dreigt
waar figuranten de regie angstig volgen
en ogen 't verstrijken van tijd
het stuk eindigt terug aan de tafel
erboven wat karig licht
geen slot, geen zin of verklaring
de acteurs gaan af, het doek dicht
(© Bart De Poorter)
|
